သာဓကမ်ားစြာနဲ ့ဘ၀


မတင္မက်ျဖစ္ေနတဲ့မြန္းၾကပ္ျခင္းေတြ

ညကတည္းကရိတ္သိမ္းထားလိုက္တယ္

စိတ္ထိမ္းလို ့မရတဲ ့စိမ္းဖန္ ့ဖန္ ့တဏွာေတြဟာ

ညီွစို ့စုိ ့သိကၡာေတြနဲ ့အျပိဳင္

ဂတိေမာ္ကြန္းေရးထိုးၾကသတဲ့

ဘ၀မဲ့ေနတဲ ့ညည့္ငွက္ေတြဟာ

ေသြးသားေတာင့္တမွဳကိုခ်ဥ္ျခင္းတက္ရင္း

ပယင္းေရာင္ဖန္ခြက္ေတြၾကားမွာပဲ

လြတ္လပ္စြာနဲ ့ေပ်ာ္ျမဴးကခုန္

ဘ၀ကိုေရစုန္မေမ်ာပဲဆန္တက္ၾကေလရဲ ့.....


ပီျပင္စြာအုပ္ျမစ္ခ်ထားတဲ့သမုိင္း

ကံၾကမၼာလွုဳိင္းတို ့မရုိက္ခပ္ေသးလို ့

နီယြန္မီးထိန္ထိန္ေအာက္မွာပဲ

ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းစတင္ခဲ့တယ္

ဘ၀ဟာရွင္လွ်က္နဲ ့ေသတယ္

ညဟာအျပင္အဆင္လဲ့ေနတယ္

ရင္ခြင္မဲ့ေရေပၚဆီ မာနေတြခမ်ာမွာေတာ့

ဂုဏ္ပကာသနေတြရဲ ့စည္း၀ုိင္းၾကားမွာ

မ်က္ျဖဴစိုက္လို ့အညံ့ခံဒူးေထာက္ေနရာရွာတယ္.....


အဆန္းတၾကယ္ၾကီးေတာ့မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး

ရုတ္တရက္ျဖီးျဖန္းတတ္တဲ ့ကုိယ္က်င့္တရားေတြကုိ

ေဇာက္သိပ္မနက္တဲ့စေကာထဲမွာ

ညသိပ္ေရနဲ ့ေဆးေၾကာခဲ့မိလို ့ပါ

ဒီမွာမိတ္ေဆြ...

အကၽြန္ုပ္သည္ေဇာင္းခါးသီးမဟုတ္ပါ

ထိုေၾကာင့္.....

အကၽြန္ုပ္သည္ၾကယ္အသြင္သ႑န္ကင္းမဲ့၏

ရာထူးဂုဏ္သိမ္ဆိုတာဟာနတၱိ....

အို...အတပ္သိေသာ......ရပ္မိရပ္ဖအေပါင္းတို ့

အကၽြနု္ပ္ကုိယ္တိုင္ ေသျခင္းနဲ ့ရွင္ျခင္းၾကားမွာ

ေလာဘေဇာေတြနဲ ့ဗ်ာမ်ားေနရပါ၏

မိုးသူ(ေတာင္ၾကီး)
23March2012/Friday
04:27/PM

3 comments:

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

ဟုတ္တာေပါ႔မုိးသူေရ
တစ္ေယာက္ထဲမွ မဟုတ္တာေလ
လူတုိင္းလုိလုိ ေလာဘေဇာေတြနဲ႔ ဗ်ာမ်ားေနရတာပါပဲ

ခ်စ္စံအိမ္ said...

အကၽြနု္ပ္ကုိယ္တိုင္ ေသျခင္းနဲ ့ရွင္ျခင္းၾကားမွာ

ေလာဘေဇာေတြနဲ ့ဗ်ာမ်ားေနရပါ၏
မွန္လိုက္တာ..

ၿဖိဳးဇာနည္ said...

ဟုတ္ပဗ်ာ ႕႕႕႕ပယင္းေရာင္ဖန္ခြက္ေတြၾကားမွာပဲ

လြတ္လပ္စြာနဲ ့ေပ်ာ္ျမဴးကခုန္

ဘ၀ကိုေရစုန္မေမ်ာပဲဆန္တက္ၾကေလရဲ ့.....

တစ္ခါတစ္ေလမွာ စိတ္ေၿဖေဖ်ာက္ၿခင္းတစ္မ်ိဳးန႔ဲ

အားသစ္ေတြကိုေမြးၿမဴၿခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ႕႕႕႕အသိန႔ဲ

ထိန္းသိမ္းတတ္ရင္ ပရင္းေရာင္ခြက္ကေလးကလဲ

အားေဆးတစ္ခြက္ေပါ႔ေလ

Post a Comment