အပူေရာင္အေတြးမ်ားနွင့္ဘ၀ရုပ္လံုး...


ပစၥကၡမွာရွိေနတဲ့ အသံလွဳိင္းေတြကို

စိတ္၀ိဉာဥ္ေတြနဲ ့ပါးစပ္ပိတ္ခိုင္းလိုက္တယ္

ဒီမွာ.... ဗ်တၱ....ငါဟာ..မင္းနဲ ့ေခတ္ျပိဳင္မဟုတ္ခဲ့ဘူး

နွင္းဆီခူးမဲ ့လက္ အဆူး စူးေတာ့ခံရဲရမွာပဲ...

ေသနကဗ်ဴဟာေတြလဲအရမ္းေခတ္ေနာက္က်န္ခဲ့ျပီတဲ့

ေရွးပေ၀သဏီကတည္းက အရုိးစဲြလာတဲ့အက်င့္

ပေလတိုေတာင္ျပဳျပင္ခြင့္မရခဲ့ဘူးေလ

ဒါဟာမ်ဥ္းေျဖာင့္အတိုင္းသြားေနတဲ ့

အလင္းတန္းကိုဆန္ ့က်င္ရာေရာက္တယ္

တကယ္လဲဘယ္သူမွသတိမမူမိလိုက္ဘူးထင္ပါရဲ ့

အလင္းနွစ္ရဲ ့အလ်င္နဲ ့ခြင္းလုိက္တဲ ့ျမွား

ရင္ဘတ္ၾကားမွာစူးစုိက္ခဲ့ပါေသးရဲ ့

ရူးမိုက္မယ္လို ့ၾကံရြယ္လိုက္တုိင္း

ငယ္ငယ္တုန္းက ကစားခဲ ့ဖူးတဲ့

နုိ ့ဆီခြက္နွစ္လံုးနဲ ့ၾကိဳးတမွ်င္ေလးကုိသတိရမိတယ္

ဂေရဟမ္ဘဲလ္ ထုိင္ငုိေလာက္တယ္ေနာ္

သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ ့ဘာသာရပ္

သူတကယ္ပဲ မသင္ၾကားခဲ့ရရွာဘူးထင္ပါရဲ ့....

နယူတန္ေရ...အဲဒီေန ့က ညေတြဟာ

ကမၻာေျမဆဲြအားကုိဆန္ ့က်င္လို ့

အခ်ိန္မေတာ္ၾကီး လမ္းထေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္

...တခါတေလ...

စၾကၤာ၀ဠာၾကီးကုိမနာလိုဘူး

သူ ့မွာက်ေတာ့ပုိင္ဆိုင္မွဳေတြမ်ားတယ္

သူ ့မွာက်ေတာ့ မရွိခ်င္းေတြလဲမ်ားတယ္

သူ ့မွာက်ေတာ့ အတၱေတြမရွိဘူး

သူ ့မွာက်ေတာ့ မာနေတြမရွိဘူး

သူမွာက်ေတာ့ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းမရွိဘူး

မေျပာၾကပါနဲ ့ေနာ္ ...လံုး၀မေျပာက်ပါနဲ ့

ေလာကၾကီးအရင္အတိုင္းမဟုတ္ဘူးဆိုတာ

တကယ့္ကုိမသိတဲ့သူေတြက မသိမသာေနေနၾကတယ္ေလ

ဒုကၡေတြေၾကာင္ေတာင္နွဳိက္လိုက္တဲ ့ကိစၥ

ေလာဘေတြေလာ္လီတဲ ့ကိစၥ

ေဒါသေတြေဖာက္ျပန္တဲ ့ကိစၥ

ေမာဟေတြေမ်ာက္မထားတဲ ့ကိစၥ

ဘယ္လိုပုရိႆကမွ အေဖ အေခၚမခံခ်င္ၾကဘူးတဲ့ေလ

လက္သည္မေပၚပဲ ေမြးတဲ ့အေပ်ာ္ေတြနဲ ့

ဆိုးခ်င္တိုင္းဆိုး ရမ္းခ်င္တုိင္းရမ္း

ကုိယ့္မာနကုိယ္ေတာင္ေက်းဇူူးကန္းသတဲ့

အဲဒီမာနေတြက ပဲ အတၱေတြကို

အေရခံြခၽြတ္ တံက်င္ထိုးလို ့

အမ်ဳိးမ်ဳိးလဲနိုပ္စက္...ကားစင္တင္သတ္ပစ္သတဲ့ေလ

အတြင္းအစၥ်တၱေတြပဲ မသန္ ့ရွင္းခဲ့မိလို ့လား

စိတ္က်ေရာဂါေတြစုန္းေထာက္စားတဲ ့အခ်ိန္တုန္းက

ငါဆိုတာ..... ငါ့ဟာငါ...ဘာမွန္းမသိခဲ့ဘူးေလ

အခုလက္ရွိမွာေတာ့...အဲဒီအထာေတြအတြက္

ေရခဲေရတခြက္နဲ ့လဲေသာက္ရဲခဲ့ျပီ

တန္းလာလာ မညွိမိပါေစနဲ ့

ငါဘယ္သူ ့ကုိမွအေလးမျပဳဘူး

အေတြးတခုခုအတြက္ဆိုရင္ေတာ့

ဂယ္လီလီယုိကုိ ငါအားနာမိလိမ့္မယ္

ပံုၾကီးသိပ္မခ်ဲ ့ၾကဖို ့ေျပာလိုပါတယ္

ရုိးရုိးက်င့္ျမင့္ျမင့္ၾကံဆိုတာ

ျမန္မာစကားေရာဟုတ္ရဲ ့လား

ဘယ္တုန္းက မွ လစာမရဖူးခဲ့တဲ ့စိတ္ကူး

ဒီထက္လဲပုိထူးမလာပါဘူးထင္ပါရဲ ့

ငါဆိုတာလဲေသးငယ္လြန္းတဲ့သာမညပါ

ဘ၀ဟာညတိုက္ပဲြထင္ျပီး

မဲမဲျမင္ရာစြတ္ပစ္ေနလို ့

က်ည္သာေလ်ာ့သြားမယ္

ဒီတသက္မင္းတို ့ငါတို ့တေတြ

နလန္ေရာထူနုိင္ပါေတာ့မလား

မိုးသူ(ေတာင္ၾကီး)
27 january 2012/Friday
01:10/PM

3 comments:

ဘုိျဖဴ said...

အဓိပၸါယိေလးနက္တဲ႔ကဗ်ာေလးကုိဖတ္ခဲ႔ပါတယ္

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

မိုးသူေရ
ကဗ်ာေလးက အရမ္းေကာင္းတယ္

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

ကဗ်ာေကာင္းေလးဖတ္သြားပါတယ္

Post a Comment